Het was geen verrassing dat mijn zoon niet de beste ogen zou hebben. Helaas is hij erfelijk belast door een opa, moeder en vader met een dikke min-sterkte. Toch hoop je dat hij de dans ontspringt. Maar helaas bracht de oogarts het gevreesde bericht: onze zoon heeft myopie.
Wat is myopie?
Myopie of bijziendheid is een afwijking van het oog waarbij een bril of lenzen met min-sterkte nodig is om scherp te zien. Dit komt doordat de oogbol te lang is. Hierdoor valt het brandpunt van de lichtstralen die het oog in schijnen vóór het netvlies in plaats van erop en dit zorgt voor een onscherp beeld. Op latere leeftijd kan dit problemen geven.
Mijn zoon is niet de enige met deze oogaandoening. In rap tempo neemt myopie toe. Van alle zestigers is een kwart bijziend, van de veertigers een derde en van de twintigers de helft. Sterker nog, op 13-jarige leeftijd is nu al een kwart bijziend.
Wat is de oorzaak van myopie?
Bijziendheid is deels erfelijk bepaald. Maar het is niet zo dat ieder kind met bijziende ouders ook bijziend wordt. Veel lezen en tijd achter beeldschermen hebben invloed op de groei van de ogen. Ook je manier van leven draagt bij aan de ontwikkeling van myopie. Voor kinderen is het beste advies veel buiten zijn en zo min mogelijk beeldschermen.
Ik zou willen dat het er was, maar helaas bestaat er geen wondermiddel tegen bijziendheid. Myopie is ongeneeslijk, maar er zijn wel mogelijkheden om de groei van de oogbol af te remmen. De groei van kinderogen vindt plaats tot ongeveer twintig jaar. Tot die tijd kan er invloed uitgeoefend worden op het behoud van goed (vooruit)zicht. Voor kinderen met ernstige bijziendheid zijn er momenteel verschillende behandelingen om de ooggroei te remmen door middel van oogdruppels, nachtlezen of speciale brillenglazen.
Stop de oogziekte van de toekomst
Met de campagne Knikker myopie de wereld uit! wil het Oogfonds kinderen bewust maken van de gevolgen van veel op je scherm kijken. Er is volop onderzoek gedaan en over één ding is men het wereldwijd eens: de myopie-epidemie kunnen we zelf een halt toeroepen door de leefstijl van onze kinderen aan te passen. Meer naar buiten dus en minder van dichtbij op schermen kijken.
